من و امتحان های هنوز تا هنوزم :داشتم را می رفتم که از هر سو و بی مهابا چشمانم را نشانه رفت و نشست ؛ چه نشستنی !!!! ......این نغمه را گویم : به راه بادیه ، رفتـن به از نشــستن بـاطـلاگـــر مـــراد نیــابم به قدر وســــع بکوشم
+
نوشته شده در 86/11/10ساعت 10:24 قبل از ظهر توسط نیم رخ
|
