هر وقت كفش تازه اي به پا ميكنم ،

هر وقت  قاعدهاي رو خـــَط مي زنم ،

هر وقت چشمام ُ مي بندم ُ فقط به نباختن فكر مي كنم ،

فَ قَ ط بِ ه نَ ب ا خ تَ ن .

.

.

.

نَبَرد بزرگي در مي گيرد . (؟!) .

.

.

.

حالا من اين وسط چََنتا چشم ميخوام كه نَبازم ( ؟) .

.

.

.

اولش يه در بود

قد ِ خودم شايد .

اما حالا چنتا _ مثلا خيلي _ دروازهس

قد ِ آرزوهام شايد .